“පපු කැවුතු අස්සට ලෝදිය ගලනකොට, වියරු වැටෙන මේ ඇස්වත් නවත්තගන්න බැරි මට සමාව දීපන් මල. ඒත් හිරෝශිමාවට බෝම්බ නොවැටෙන්න දුන්න පොරොන්දුව අදටත් වලංගුකොට, ඔලියන්ඩර් මල තැලෙනවා බලන් මේ හිත කොහේ ඉවසන්නද.. ඉතින් බලන් ඉන්න අමාරුයි මේ හිතට තව.. නත්තල වෙනකන් කල් දුන්න මේ හිත නපුරුයි කියලා නොදන්නවා නෙවේ මම.. ඒත් කලු පාටට හැරීමක් නෑ තව.. පාර කැපිලා තියෙන්නේ තව්තිසාවට නෙවේනේ මල මට..” ───────────── චක්‍රාවාට පොකුරු මිලියන ගණන්! ක්ෂීරපථය එක වැලි තුඩක්! ‘ජීවය නැති බව අනුමානය- ‘
ම්හ්ම් ! ජීවය ඇති කප්පරක් ! ඒ මන්දාකිණියක් හොරාට ඇවිදින් චුට්ටන් ඇස් අස්සක හැංගිලා කාටත් හොරෙන්! වහ වැටිලනේ ඒ ඇස්වලට සඳවතක්! කොහොම අමතක කරන්නද අලු ගොඩෙන් පිපුණ ඔලියන්ඩර් මලත්! ඒත් ඒ හිත.. කෙනෙක්ට මලක්, කෙනෙක්ට හඳක්, කෙනෙක්ට.. යකෙක්..! ───────────── ඉතින්, හැල්මේ දුවන ලෝකයේ විඩාබර වෙන ඔයාට, හිතුණා නම් වෙනස් කතාවක නැවතිලා හුස්ම ගන්න, මනාප නම් රහස් ගොඩක් අස්සේ හැංගිලා විටින් විට පුදුම වෙන්න, ලෝභ නම් අසීමාන්තික බැඳීම් අස්සේ හිත රිදෙන ගමන් නිවෙන්න, මේ කතාව ඔයාට..